گاز آرگون، يک محافظت کننده عصبي و درماني موثر

آرگون يک عنصر گاز نجيب است که توانايي مخدر و محافظتي از خود نشان داده است. اين خاصيت امکان زيادي دارد که در زمينه پزشکي مفيد باشد. شواهد جديد و زيادي نشان مي دهد که گاز آرگون به عنوان يک عامل محافظت کننده عصبي بالقوه است. در دسترس بودن زياد و هزينه کم آرگون، مزيت مشخصي نسبت به استفاده از روش هاي درماني مشابه گاز زنون دارد. درمان هاي گاز آرگون در آسيب هاي مغزي مانند:


 





• مشکلات کمبود اکسيزن مغزي


• محروميت گلوکز


• آسيب مغزي ضربه اي


• انسداد شريان مغزي مياني


تا ميزان زيادي رفتار مثبت محافظت کننده اي را نشان داده است. از طرف ديگر، برخي هشدارها در مورد اثرات منفي بالقوه درمان آرگون در موارد آسيب مغزي انتشار شده است. حمايت بيشتر براي استفاده از آرگون در زمينه پزشکي در استفاده از آن در ترکيب با Tpa، توانايي آن را به عنوان يک عضوي محافظ و کاربردهاي ان در جراحي هم اثبات شده است. اين بررسي مي کوشد تاريخچه و توسعه استفاده از گاز آرگون در تحقيقات پزشکي را به به عنوان يک عامل محافظت از نورون، خلاصه مکانيسم هاي مرتبط با اثرات بيولوژيکي آن و روشن کردن پتانسيل آينده آن را خلاصه کند.


گاز آرگون يک عنصر کوچک از دسته گازهاي نجيب که در تعدادي از زمينه هال استفاده شده است. اين ماده به طور کلي به عنوان يک گاز غير فعال يا بي اثر طبقه بندي شده است و اين ديدگاه را دارد که فاقد هرگونه ويژگي فعال بيولوژيکي است. در حقسقت، آرگون ويژگي هايي مانند: مخدر در فشار هاي بيش از حد و اخيرا رفتارهاي محافظت از نور و محافظت از ارگان را نشان داده است. گاز آرگون مزاياي مشخصي را در ساخت برخي از داروها و موارد جراحي ايجاد کرده است.


به دنبال اين بررسي ها نشان داده شده است که پيشرفت آرگون در زمينه پزشکي با تاکيد بر توانايي آن به عنوان محافظ نوروني است. به منظور ارائه بنيادي از نقش آرگون ها در زمينه پزشکي، ابتدا خلاصه اي از کشف و ويژگي هاي آن ارائه خواهد شد. سپس شواهد موجود در مورد توانايي ثابت آرگون به عنوان يک محافظ عصبي را مورد بحث قرار خواهيم داد و برخي شواهد را که خلاف آن را پيشنهاد مي کنند برجسته مي کينم. به منظور درک بهتر آرگون از طريق ارائه اقدامات بيولوژيکي، يک بررسي و بحث در مورد مکانيسم هاي احتمالي فعل و انفعالات گيرنده و مسيرهاي سلولي آپوپتوتيک ارائه خواهد شد. سرانجام، ما آينده آرگون را به عنوان يک درمان باليني و ساير کاربردهاي بالقوه در زمينه پزشکي در نظر خواهيم گرفت.


تاريخچه و مشخصات آرگون


در سال 1785، هنري کاونديش در تلاش براي توصيف و تعيين کميت مواد جايگزين، گازهاي جوي را جدا کرد. در تلاش براي احتراق نمونه ها براي يافتن مشخصات واکنش آن ها، يک ترکيب کوچک از نمونه هاي گاز جدا شده که گمان مي رود نيتروژن باشد، واکنش مورد انتظار را نشان نداد و بدون تغيير باقي ماند. پس از تجزيه و تحليل بيشتر، نتيجه گيري شد که ماهيت غير واکنشي اين نمونه گازبه دليل آلودگي خطايي در نظر گرفته شده است. هنگامي که لورد ريلي و ويليام رامزي روي آزمايش گازهاي جوي دريافتند که مقدار مشابهي از گاز غير فعال حاوي مجموعه اي منحصر به فرد از ويژگي ها است، نتايج دوباره در سال 94 مورد توجه قرار گرفت. آنها تاييد کردند که گاز غير فعال توسط هنري کاونديش مشاهده شده و آن را به عنوان عنصر جديد، آرگون طبقه بندي کردند.


آرگون به خانواده اي از عناصر واقع در ستون آخر جدول تناوبي عناصري موسوم به گازهاي نجيب تعلق دارد که شامل عناصر هليوم، نئون، آرگون، کريپتون، زنون و رادون است. پوسته الکترونيکي کامل اين عناصر از ايجاد پيوندهاي کووالانسي جلوگيري مي کند و يافتن اين گازها به صورت ترکيبي يک اتفاق نادر است.


براي مطالعه ي ادامه اين مطلب و دانستني هايي جديد تر درباره ي گاز آرگون

مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین مطالب این وبلاگ

عکس آقای خامنه ای

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

تجهیزات شبکه انبار ستايش دانلود فيلم با کيفيت 1080p مقالات طراحی اپ موبایل مجله ي رسمي و خبري شرط بندي مجله ساعت تايم واچ کادوهای جذاب خبرنامه جامع تخصصی برنامه نویسی و سئو قیمت طلا روزانه sakhtemani